La Coctelera

Homes de pedra en barcos de pau

Muros e mailo Mar /// Fomos ficando sós o Mar o barco e mais nós

Fotos

homesdepedraenbarcosdepau todavía no ha subido ninguna foto.

¡Anímale a hacerlo!

Categoría: cousas do mar

4, nov

A pesca no porto de Muros en 1913

homesdepedraenbarcosdepau En: cousas do mar Cousas de Muros

13, oct

El registrador de naufragios

homesdepedraenbarcosdepau En: cousas do mar

 

 

Una fotografía se hace sitio a codazos entre cientos de cartas náuticas que abarrotan los estantes de su caseta. "A José López, Olegario, del comandante y oficiales del buque de investigación y salvamento submarino Poseidón en agradecimiento a su inestimable colaboración en la localización del pecio Blas de Lezo. A bordo, en la mar, 15 de septiembre de 1995", reza el texto caligrafiado sobre la imagen. En un recorte de periódico los buzos de la escuela Technical Diving agradecen "a Olegario, un pescador de la zona, sus indicaciones" para descubrir la tumba del acorazado Cardenal Cisneros, hundido en la ría de Muros el 28 de octubre de 1905 durante unas maniobras, sólo tres años después de entrar en servicio.

"Muchos patrones se llevaron lo que sabían a la tumba por ser analfabetos"

"En Galicia hay mil barcos hundidos, entre ellos, 28 de la Armada Invencible"

Lo encontraron hace dos años. José López, Olegario, como lo conoce todo el mundo en la Costa da Morte por su abuelo, faenaba desde 1970 entre los restos del Cardenal Cisneros. "Me llevó más de un día encontrarlo. Me hinché a pescar mero, como en el petrolero Bonifaz".

 Los actuales barcos van cargados de tecnología. "Ahora, con el GPS, puede andar en el mar cualquier paragüero. Antes para ser un buen patrón se necesitaban 40 años; alguno de los de ahora incluso se marea", bromea José López mientras desenrolla cartas náuticas. Su tesoro, el bien más preciado de un buen patrón. "Los bancos de peces buscan refugio en los pecios y cuando te encontrabas uno eras afortunado. Lo marcabas con dos señales visuales de tierra y echabas las redes cuando no había nadie. El mar es un mundo de pillos, incluso te daban señales falsas".

 

José López embarcó con 14 años. Lo que conseguía sonsacar a los marineros experimentados lo apuntaba en una libreta. Al llegar a tierra, en vez de correr como todos a la taberna, se encerraba en la caseta de su casa de Sardiñeiro (Fisterra) para pasar las notas a los mapas.

 "Muchos buenos patrones se llevaron lo que sabían a la tumba porque eran analfabetos. Era una lástima porque hasta 1960 no se trabajó con sónar. Descubrías los pecios porque algo se enganchaba a las redes. Un compañero se enteró de un submarino porque le arrancó el periscopio".

 "Olegario siempre ha pescado mucho", comenta Fernando Carrillo en Fisterra cuando se le pregunta por el mejor marinero de la Costa da Morte. "Pescaba, sí", responde el aludido. "Había empresas de A Coruña y de Vigo que venían a buscar patrones de aquí. Los fichaban como a futbolistas, ganando muchísimo. Yo no me fui porque me iba bien con esto". Mientras termina la frase señala sus mapas.

 José López, el patrón del Jordi, ha puesto latitud y longitud a cada barco que ha naufragado en la plataforma continental (15 millas) desde Estaca de Bares hasta A Guarda. "No creo que se me escape ningún naufragio de los que ha habido en Galicia. También tengo muchos localizados en el Cantábrico y en Portugal porque trabajé un tiempo en San Vicente". Esa información hace un tiempo valía un dineral. "Ahora en cualquier carta electrónica te vienen, aunque no sabes de qué barco se trata. Y la sonda tampoco te dice si es piedra o hierro lo que hay en el fondo".

 No hay sónar más fiable que Olegario. No hay investigación submarina en la Costa da Morte que no pase a sondearlo. "Yo colaboro siempre que no sea para expoliar, como sucedió con el Douro", un barco inglés que naufragó frente a las costas de Laxe en 1882. El saqueo de 437 kilos de oro (20.000 monedas) se vio en el documental El oro de los abismos, emitido por La noche temática de TVE en 1997.

 Olegario tiene 66 años. Está harto del mar, pero no de los mapas. "Cuando me jubilé decidí ponerle a cada barco su historia y las causas del naufragio. Doné un mapa al Club Náutico de Corcubión y llegaron a ofrecer 500 euros por él. Podían haber venido aquí...", añade con una carcajada. "En Galicia hay unos mil barcos hundidos. Desde submarinos hasta los 28 buques de la Flota de Padilla, de la Armada Invencible, que se hundieron en 1596 en la ensenada de Sardiñeiro cuando intentaban refugiarse del temporal. Hay muchos de madera que ya no aparecen en el sónar". En el mapa de Olegario sí están. Y, como escribe cuando termina un mapa, "todo lo que aquí está escrito puede ir a misa".

 

El Pais.com

10, oct

Nada Pola Borda

homesdepedraenbarcosdepau En: cousas do mar

CETMAR (Centro Tecnolóxico do Mar) vén de poñer en marcha unha nova inciativa no eido ambiental da pesca, o proxecto Nada pola borda, relacionado co manexo e xestión dos residuos sólidos no mundo pequeiro e portuario, seguindo a liña iniciada cos proxectos  OMAR (Observatorio Medioambiental sobre os residuos solidos das actividades pesqueiras, acuícolas  e portuarias de Galicia) e co proxecto LIFE+, 3R FISH, en execución na actualidade. No documento adxunto achégase un resumo do proxecto en canto accións e obxectivos específicos.
 
No marco deste proxecto está previsto a realización dunha serie de accións actividades cos profesionais e as embarcacións pertencentes a distintos segmentos de flota pesqueira de distintos portos de Galicia (xa iniciada en 5 portos). O obxectivo é que a propia flota desenvolva tarefas de limpeza voluntariamente dos fondos mariños traendo a porto os residuos que veñen nos seus aparellos e, unha vez aquí, ser xestionados conforme a unha acaída xestión ambiental. O fin último é axudar a acadar un medio mariño máis limpo e a concienciación ambiental global e do sector pesqueiro nas súas tarefas cotiás, axente clave no ámbito mariño e nas instalacións portuarias da costa galega.
 
Debido á súa natureza e ao particular requerimentos de desenvolvemento desta iniciativa ambiental, consideramos de suma importancia e de interese para todos, a partipación da súa asociación e dos seus membros nas experiencias a desenvolver nos portos de inicio do proxecto, coa flota pesqueira alí operante. Por suposto, os medios materiais e requerimentos loxísticos corren a cargo do proxecto, polo non suporía custe ningún para os participantes da confraría:
 
 - Saquetas do tipo big-bag (de volumes: 1m3  ou 0,5 m3
- "Casetta-Contedor" en porto identificativo pra a experiencia Nada pola Borda
- Elementos-pegatinas difusoras da participación do barco na experiencia
- Material de "merchandising": 
- Posible Concurso-Premio ás iniciativas-ideas relacionadas que xurdan no sector.
- Xornadas e talller de difusión e sensibilzacion ambiental.
- ETC.
 
(MÁIS QUE DE "REQUERIMENTOS" HABERÍA QUE FALAR DE ASPECTOS E MATERIAL  NECESARIO PARA REALIZAR A EXPERIENCIA).
 
 De estar interesados, poden poñerse en contacto con nós (Xan Lueiro, 986 247 047 - Ext. 609 //
xanlueiro@cetmar.org ) e con muito gusto nos desprazaremos ao seu porto para exporlles o proxecto e as posibildiades de participación.

4, oct

A Administración Racional da Pesca

homesdepedraenbarcosdepau En: cousas do mar

Cando se fala da xestión ou administración racional da pesca a calquera nivel, todo o mundo está de acordo que o obxectivo primordial dela é a mellor utilización dos recursos pesqueiros.
Pero, Para uns pode ser simplemente o conseguir facer máximas as capturas totais, para outros abondaría quizais con maximizar as ganancias globais e uns terceiros dirían, dunha maneira máis eufemística, que o importante é optimizar o total capturado para o consumo humano.
E sen embargo, a experiencia demostrou moitas veces, desgraciadamente, que nunha pesquería na que non existe regulamentación, a pesca desenvólvese de tal forma que ao cabo dun tempo máis ou menos longo o recurso comeza a indicar signos de esgotamento. O que se traduce en: aumento de capturas de exemplares de menor tamaño, descenso do peso total de capturas na pesquería, o que leva ás veces á inviabilidade económica, síntoma inequívoco da súa práctica irrecuperabilidade a medio e longo prazo.
Por todo iso, o concepto de "menor utilización" ten que basearse no coñecemento dos recursos "stocks" das diferentes especies e nas súas interaccións tanto entre eles como co seu medio ambiente.
As pesquerías do litoral galego son un exemplo claro do que acabamos de expor, coa cigala (entre outras especies) como exemplo tipo dunha situación crucial.

No 1997 desembarcáronse nos portos galegos 1.898 toneladas de cigala e nos anos seguintes descenderon as capturas ata acadar a cifra máis baixa no 2000 con 677 toneladas, manténdose por debaixo do milleiro ata 2004, que se sitúa en 1.128 toneladas, chega a 1.300 no 2005 e no 2006 desembarcáronse 1.166 toneladas. Estas capturas non só corresponden aos caladoiros galegos, tamén inclúe as de Gran Sol e outros mares. As estatísticas oficiais non analizan a cigala capturada nos caladoiros galegos. No 2005, a lonxa con maior desembarco foi a de Coruña, con 1.031,5 toneladas (79% do total), cun prezo medio de 11,83 euros quilo e un máximo de 112 euros. Pola lonxa de Vigo pasaron 144 toneladas, cun prezo medio de 9,94 e un máximo de 144. En Celeiro as 67,8 toneladas poxadas acadaron un prezo medio por quilo de 8,23 euros. En Marín desembarcaron 53,5 toneladas a 14,37 euros e máximo de 133,30. No porto de Ribeira vendéronse 913,5 quilos a 29,77 de prezo medio e 80 de máximo. Con 830,8 quilos está a lonxa de Burela con prezos medios e máximo de 29,24 e 163 euros, respectivamente. En Muros descargáronse 86 quilos cun prezo máximo de 37 euros. O faroliño vermello é para Fisterra que no 2006 só poxou un quilo que deu 38 euros. Os desembarcos de cigala no 2006 foron un 10 por cento menos que os de 2005, sen embargo, o valor aumentou o 9,8 por cento. O prezo medio pasou de 11,57 a 14,16 euros, chegando o máximo a 200 euros fronte aos 163 de 2005. O prezo mínimo foi inferior ao de 2005, con 0,56 fronte a 0,65 euros. As estatísticas non ofrecen características desas cigalas que en primeira venda deron 93 das antigas pesetas por quilo.

Medidas adoptadas para a recuperación desta ( e outras especies) en augas do litoral atlántico galego:
1º) A talla das capturas (e polo tanto da malla) para calquera especie ha de ser a que produza un máximo descarte de biomasa.
2º) O esforzo de pesca nunca debe ser superior ao necesario para obter o rendemento axeitado e sostible.
3º) O stock de reprodutores debe manterse a un nivel que garanta novos recrutamentos.

Desgraciadamente, unha cousa é a teoría e outra practícaa, e na realidade case ningunha pesquería cumpre estes tres requisitos.

A plataforma continental aparece bordeando as terras emerxidas, ata unha profundidade media de 200 m.  tratase dun prolongamento debilmente mergullado do continente, cun substrato de cortiza continental, distinguíndose daquel pola delgada película de auga que a recubre e polos fenómenos sedimentarios debidos á acción mariña.

O noiro continental é a zona de forte pendente que sigue a plataforma, entendéndose desde os 200 m ata os 2000 m por termo medio. A súa pendente media, de 4º-5º, pode parecer feble, pero contrasta moito coa da plataforma, unhas 20 veces menores. O noiro adoita estar cortado por canóns submarinos, formas de erosión situada polo xeral no emprazamento ou na proximidade de grandes accidentes tectónicos e cuxa cabeceira pode estar moi preto da costa.

O pé do noiro adoita estar ocupado polo glacis continental, a unha profundidade que vai desde os 4.000 m aos 5.000 m, cunha inclinación xeral de 0,5º-1º e percorrido por vales ou canles que diverxen dando formas de abano. O glacis sitúase sobre un substrato de cortiza continental adelgazada ou de cortiza oceánica.

Por último, aparece a cunca oceánica ou chaira abisal, cun substrato de cortiza oceánica e que se estende ata a dorsal oceánica atlántica. Resaltan montes submarinos e escasos canles prolongamento das vales do glacis. A súa profundidade media é de 5.000 m.

 

26, sep

As viuvas dos vivos

homesdepedraenbarcosdepau En: cousas do mar

26, sep

Onte foi o dia mundial do mar

homesdepedraenbarcosdepau En: cousas do mar

 

 

 


 

Xeiteiro-  Teña vostede moi bos dias.

 

Fomentador- Buenos días, ¿Qué me traes?

 

- Cincocentas

 

- ¿Quinientas nada más?

 

- Non señor

 

- ¿Donde has largado?

 

- Nos Arrosos

 

- ¿Y como las demás vienen cargadas de sardina y tu solo vienes con quinientas?

 

- Señor, sonlle as cousas do mar

 

- Bueno hombre bueno, pues échalas en tierra

 

- Necesito seis boireles, catro pezas de seneira, sal e unha racha de leña.

 

- Al encargado que te dé todo

 

- Tamen me faltan duas pezas da pano

 

- ¡Hombre!

 

- Si señor, a do rabo e a da man. Pero non foi na pedra onde as perdin, que foi cun mancho de sardiña que se chegamos a metela a bordo, enchemoslle a fábrica.

 

- Eso si que no puedo tolerarlo, porque durante la cosecha me llevas perdidas muchas redes y sardina me trajiste muy poca: una de dos, o la vendes o no sabes patronear.

 

- Xurolle a vostede que son patrón fai mais de nove anos, e na miña vida perdin unha peza e que o diaño me leve si sardiña lle vendin nunca as suas costas. Solo un ano que andaba de patrón na casa de Don... que me levantaron unha calumnia decindo que eu era dos que mais vendía os galeons das rías, e volvolle a xurar a vostede que foi mentira.

 

- Pues yo tengo aquí noticias que aun la noche pasada pescasteis tres millares y al almacen solo trajisteis 2.700

 

- Elle outra mentira redonda, pois non vendemos mais que o noso quiñón as regateiras do muelle, e se non preguntelle a Chubasco, ó Pouseiro ou a Cotobada que estaban eles tamen alí vendendo as suas.

 

- Pero hombre, ¿de que os vale que vendáis sardina y mas sardina si de su producto no sabéis aprovecharos, porque todo lo lleváis a la taberna para vicios y vuestros hijos de nada se aprovechan? Que cuando tengáis ganancias toméis un vaso de vino, muy bien, pero que todo lo llevéis a la taberna para llenar la tripa en una hora en grave perjuicio del pan de vuestros hijos, es muy doloroso, pues ¿Cuánto mejor os sería llevarlo para casa y disfrutarlo con vuestra familia?

 

- Ten vostede moita razón pero os xeiteiros xa temos o nome conosco.

 

- Bueno, hemos terminado. Así no me conviene seguir con el jeito porque son muy grandes las pérdidas y ninguna la ganancia; la ruina me amenaza y antes de que yo me arruine, que se coman toditos los demonios a todos los jeiteiros.

No soy yo solo el que sufre las consecuencias, sino todos los fomentadores de esta ría, perdiendo mucho dinero, pero no hay mas que ver los precios a que os hemos estado pagando la sardina durante toda la cosecha y los precios que nosotros hemos obtenido en las plazas . Esos presidentes que a vosotros os dirigen, que os digan (que bien lo saben) los precios y os convenceréis de que en cada millar estamos perdiendo alrededor de cuatro pesetas, por que no podemos competir con la abundancia y la baratura de la de las traineras, y he ahí mi ruina.

 Por otra parte el pueblo está muy quejoso que en el rigor de la cosecha no pueda comprar más que ocho o diez sardinas por una perra gorda y temo, como tememos todos, que el día menos pensado entren en la fábrica y nos arrebaten cuantas sardinas tengamos saladas en los pilos, por que un artista con hambre se traga cuatro jeiteiros: ya lo sabes.

 

- Xa me convence vostede: ahora si que digo eu que os probes son vostedes , os fomentadores, que teñen moito que perder se hai unha liorta na vila polos prezos da sardiña e os ricos somos nós, que pase o que pase, sempre teremolo mismo, NADA!

 

- Bueno, puedes retirarte, que ya me duele la cabeza de oirte.

 

 -   Moi bos días teña vostede


Texto extraido de un diario muradan de 1902

Imaxe  de Alfonso Daniel Rodriguez castelao

Sobre Homes de pedra en barcos de pau

Avatar de homesdepedraenbarcosdepau Homes de pedra en barcos de pau ver perfil »
contacto »

Son mariñeiro dende que tiña 15 anos , o sexa que non esperedes topar aquí ningunha xoia literaria nin reflexión con mais de 200 brazas de profundidade. Pero cariño o mar e un chisco de sensibilidade , si atoparedes. ................................................................................................................................................

................................................................................................................................................. Contador Web
contador de visitas
CONTACTO con tacto HOMESDEPEDRA@GMAIL.COM Manuel M. Caamaño

Crea tu insignia