Homes de pedra en barcos de pau

Muros e mailo Mar /// Fomos ficando sós o Mar o barco e mais nós

Un día a miña filla pequena que aínda vai a preescolar , díxome que a mestra pediralles que lle levasen poesías ou escritos en galego para presentar no concurso de escolas preescolares do municipio co gallo do día das letras galegas. A nena sabedora de que a min me gusta xogar coas verbas e xuntar palabras, veu a o meu carón para que a axudase.

Sentámonos os dous no ordenador e esto foi o que argallamos en primeira instancia , logo enviamos varias mais , pero esta foi a primeira que levou.

Un día a mi hija pequeña que aún asiste a preescolar, me dijo que la maestra les había pedido que le llevasen poesías o escritos en gallego para presentar en el concurso de escuelas preescolares del municipio con motivo del día das letras galegas. La niña conocedora de que a mí me gusta jugar con los vocablos y juntar palabras, vino a mi para que a ayudarse.
Nos sentamos los dos en el ordenador y esto fue lo que tramamos en primera instancia, luego enviamos varias más, pero esta fue la primera que llevó.

A mestra pediunos unha poesía ,

Eramos pequenos e ninguén sabia.

E fun o meu pai que e mariñeiro.

vai sobor das ondas pra gañar diñeiro.

Pedinlle un poema ou unha cantiga

E díxome serio - non sei rapariga.

Eu so sei de ondas de escuma dourada

Que tinxen os raios do sol do abrente.

Eu sei de gaivotas , cometas no vento

Que baten súas as sen perder o alento.

Eu sei de golfiños que brincan as ondas

Cun grande sorriso sempre nas súas bocas.

De rosas dos ventos , de estrelas polares

De moi mainas brisas e de vendavais.

Pero non me pidas ningunha cantiga

E nin moito menos unha poesía.

Si acaso quixeses historias salgadas

A centos , milleiros , eu todas chas daba

Pero non me pidas unha rima soa

Que son mariñeiro e non fun a escola.

AH!!!, Gañaron o primeiro premio do concurso