La Coctelera

Homes de pedra en barcos de pau
Muros e mailo Mar /// Fomos ficando sós o Mar o barco e mais nós

Fotos

homesdepedraenbarcosdepau todavía no ha subido ninguna foto.

¡Anímale a hacerlo!

10, feb

Verdi (A Traviata)

homesdepedraenbarcosdepau En: caixon desastre

"Retrato de Giuseppe Verdi" por Giovanni Boldini (1886) - Galería Nacional de Arte Moderno de Roma - Roma


Hoxe voume permitir cambiar o tema habitual de esta paxina, que como xa ben sabedes e o mar e mais Muros, dúas das miñas grandes paixóns, por un tema do que tamén so un gran afeccionado , a musica clásica e dentro dela en especial a opera.

Vou a pegar debaixo de estas verbas a obertura da opera do compositor italiano Giuseppe Verdi , La Traviata.

E este tema un fermosísimo adagio, variación do tema central da opera , onde Violetta canta a Alfredo o que sinte por el , o seu gran amor.

Giuseppe Fortunino Francesco Verdi (Roncole, 10 de outubro de 1813 - Milán, 27 de xaneiro de 1901) é un dos compositores italianos de ópera do século XIX máis coñecidos. É autor dalgúns dos títulos máis populares do repertorio, como os que compoñen a súa triloxía popular ou romántica: Rigoletto, A Traviata e Il Trovatore.
Nace en Roncole, ducado de Parma, entón parte de Francia, onde recibe as súas primeiras leccións de música. Continúa estudos en Busseto, baixo a tutela de Ferdinando Provesi.
Convértese pronto no organista da igrexa do seu pobo. Intentou entrar no conservatorio da cidade de Milán pero non o conseguiu.
Pódese dicir que os seus primeiros éxitos están relacionados coa situación política que se vivía en Italia. Á parte da súa calidade artística, as súas óperas servían ademais para exaltar o carácter nacionalista do pobo italiano. Quizais o Va pensiero (coro dos escravos da ópera Nabucco) é unha dos coros máis coñecidos de Italia por esta razón. Desta forma, Verdi triúnfa en Milán.
Grazas aos éxitos conseguidos, Verdi pode apostar por un estilo máis persoal nas súas óperas, e pode presionar a libretistas e empresarios a arriscar e experimentar un pouco máis. É notable, neste sentido, a forma como se enxendrou a ópera Macbeth, cuns arduos, e incluso despóticos, ensaios para lograr que o texto fóra máis falado que cantado. Verdi consegue a súa comisión e o éxito destas óperas é tamén notorio.
Segue un período de dificultades persoais, a morte da súa primeira esposa e a súa filla, que contrasta coa creación das súas óperas máis populares e queridas, as mencionadas Rigoletto, A Traviata e Il Trovatore.
Moitos consideran que a madurez da compositor percíbese nas obras que seguen a este período; por exemplo, Don Carlos, que foi composta para a Gran Ópera de París; Aida, composta para a Ópera do Cairo; Otello e Falstaff, con libreto de Arrigo Boito baseado en obras do escritor inglés Shakespeare. Algunhas destas obras non foron ben recibidas polo público ou os críticos, que cualificáronas de demasiado “wagnerianas”, crítica que o autor sempre rexeitou.
Nos seus últimos anos, Verdi compón algunhas obras non operísticas. A pesar do non ser particularmente relixioso, compuxo obras litúrxicas, como a misa de Requiem (1874) e o Te Deum. Tamén compuxo o Himno das nacións, que inclúe as melodías dos himnos italiano, francés e inglés, sobre texto do poeta Arrigo Boito (1862) e un cuarteto para cordas en mi menor (1873).
Falece en Milán, o 27 de xaneiro de 1901, afectado por un derramo
cerebral.


Hoy me voy a permitir cambiar el tema habitual de esta pagina, que como ya bien sabéis es el mar y Muros, dos de mis grandes pasiones, por un tema del que también so un gran aficionado , la música clásica y dentro de ella en especial la opera.
Voy a pegar debajo de estas palabras la obertura de la opera del compositor italiano Giuseppe Verdi , La Traviata.
Y este tema un bellísimo adagio, variación del tema central de la opera, donde Violetta canta a Alfredo lo que siente por él, su gran amor.




Giuseppe Fortunino Francesco Verdi (Roncole, 10 de octubre de 1813 - Milán, 27 de enero de 1901) es uno de los compositores italianos de ópera del siglo XIX más conocidos. Es autor de algunos de los títulos más populares del repertorio, como los que componen su trilogía popular o romántica: Rigoletto, La Traviata e Il Trovatore.
Nace en Roncole, ducado de Parma, entonces parte de Francia, donde recibe sus primeras lecciones de música. Continúa estudios en Busseto, bajo la tutela de Ferdinando Provesi.
Se convierte pronto en el organista de la iglesia de su pueblo. Intentó entrar en el conservatorio de la ciudad de Milán pero no lo consiguió.
Se puede decir que sus primeros éxitos están relacionados con la situación política que se vivía en Italia. Aparte de su calidad artística, sus óperas servían además para exaltar el carácter nacionalista del pueblo italiano. Quizás el Va pensiero (coro de los esclavos de la ópera Nabucco) es una de los coros más conocidos de Italia por esta razón. De esta forma, Verdi triunfa en Milán.
Gracias a los éxitos conseguidos, Verdi puede apostar por un estilo más personal en sus óperas, y puede presionar a libretistas y empresarios a arriesgar y experimentar un poco más. Es notable, en este sentido, la forma como se engendró la ópera Macbeth, con unos arduos, e incluso despóticos, ensayos para lograr que el texto fuera más hablado que cantado. Verdi consigue su cometido y el éxito de estas óperas es también notorio.
Sigue un período de dificultades personales, la muerte de su primera esposa y su hija, que contrasta con la creación de sus óperas más populares y queridas, las mencionadas Rigoletto, La Traviata e Il Trovatore.
Muchos consideran que la madurez del compositor se percibe en las obras que siguen a este período; por ejemplo, Don Carlos, que fue compuesta para la Gran Ópera de París; Aida, compuesta para la Ópera del Cairo; Otello y Falstaff, con libreto de Arrigo Boito basado en Shakespeare. Algunas de estas obras no fueron bien recibidas por el público o los críticos, que las calificaron de demasiado wagnerianas, crítica que el autor siempre rechazó.
En sus últimos años, Verdi compone algunas obras no operísticas. A pesar de no ser particularmente religioso, compuso obras litúrgicas, como la misa de Requiem (1874) y el Te Deum. También compuso el Himno de las naciones, que incluye las melodías de los himnos italiano, francés e inglés, sobre texto del poeta Arrigo Boito (1862) y un cuarteto para cuerdas en mi menor (1873).
Fallece en Milán, el 27 de enero de 1901, afectado por un derrame cerebral.





Escribe un comentario

Sobre Homes de pedra en barcos de pau

Avatar de homesdepedraenbarcosdepau Homes de pedra en barcos de pau ver perfil »
contacto »

Son mariñeiro dende que tiña 15 anos , o sexa que non esperedes topar aquí ningunha xoia literaria nin reflexión con mais de 200 brazas de profundidade. Pero cariño o mar e un chisco de sensibilidade , si atoparedes. ................................................................................................................................................ ................................................................................................................................................. Contador Web
contador de visitas Webstats4U - Web site estadísticas gratuito El contador para sitios web particulares
Contador gratuito
CONTACTO con tacto HOMESDEPEDRA@GMAIL.COM