Homes de pedra en barcos de pau

Muros e mailo Mar /// Fomos ficando sós o Mar o barco e mais nós

Todas as vilas mariñeiras teñen as suas coplas, as súas cantigas e cantarelas.

Poño aquí unha pequena recopilación que abrangue a zoa que vai desde Ribadeo ate a ría Arousa

A sirena cando canta,

canta no medio do mar,

os mariñeiros dan volta

sólo pola oír cantar.

.

Alá no medio do mar

oín cantar a sirena;

¡válgame Dios que ben canta

unha cousa tan pequena!

Tocan o pandeiro en Bares,

as ferriñas no Barqueiro

e as nenas que o tocan

sonche do val de Viveiro.

Santa Marta de Ortigueira

a muller que come a nata

non pode ter a manteiga.

Meu glorioso San Andrés

que estás no cabo do mundo;

sólo por te ver, meu Santo,

tres días hai que non durmo.

En Redes hai boas mozas,

en Ares hai a flor delas,

en Mugardos refugallo,

non hai quen case con ellas.

Para parrochas en Redes,

para sardiñas en Ares,

para pulpos en Mugardos

e na Graña calamares.

Pasei o mar da Marola

queridiña, por te ver,

pasei o mar da Marola

a piques de eu morrer.

Para ser bo mariñeiro

hai que ser como os de Corme;

que cando vén o mal tempo

neste porto ninguén dorme.

A Corme, patrón, a Corme,

a Corme se pode ser;

en Corme collín amores

a Corme quero volver.

Nosa Señora do Faro

está no alto, fai que dorme

mais Ela ben veu pasar

ós mariñeiros de Corme.

A virxen do Carmen

quérena levar

os mozos de Corme

para navegar.

Ela xa lle dixo:

¡iremos, iremos!

nunha barca nova

de corenta remos.

Na altura de Camariñas

caeume o risón ó mar:

rapaciñas de Muxía

víndemo a levantar.

Voga Pepe, voga Pepe,

voga Pepe, para terra,

xa verás como che alumbra

a farola de Fisterra.

Santo Cristo de Fisterra

mándano-lo vento en popa,

para pasar Touriñana

que témo-la vela rota.

Sae San Marcos,
sae o pendón.
Saen as mozas
de Corcubión

Vendavaliño amoroso,

vendavaliño, ponte quedo,

deixa pasar meu irmán

dos baixos de Corrubedo.

Vexo Muros, vexo Noia,

tamén vexo Corcubión,

e vexo as nenas de Faro

que andan ó mexilón.

Os de Noia son bos mozos,

Os do Son son baloqueiros,

os de Fisterra morenos,

e os de Muros mariñeiros.

Cando pasaban nun barco por diante da Creba, en lembranza á Virxe do mosteiriño,

o patrón descubríase e tamén os mariñeiros, e dicía en voz alta:

Salve Señora

que estamos na Creba.
........................................

Ondiñas veñen, ondiñas veñen,

ondiñas veñen e van;

non te embarques, rianxeira,

que te vas a marear.

Aprendéronme a cantar

as meniñas de Rianxo;

aprendéronme a cantar

indo polo mar abaixo.

…………………….

Aí veñen as lanchas do xeito

pescando sardiñas a eito,

e van cara a banda do mar

porque os de Rianxo

non saben pescar.

A xeito de resposta:

Ondiñas veñen,

ondiñas veñen e van,

as lanchiñas de Rianxo

gánanlle ás de Vilaxoán.

O eloxio da ría:

Pasei a ría de Arousa

nunha lanchiña de vela;

non vin cousa máis bonita

nin penso volver a vela.

Para que impere a paz na ría:

Santo san Bartolomé

está no medio da ría:

dun lado ten a Rianxo

do outro Vilagarcía.

………………………………

Polo mar vén un barquiño

vamos ver que xente leva

leva xente de Cambados

que é xente de boa terra

Non hai portos como o de Arousa

vilas como elas non vin

Vilaxoán e Vilanova

Vilagarcía e Carril.

Outro día ei poñer os que quedan da Arousa ate o Miño