O próximo 21 de marzo celébrase o Día da Poesía e como nou vou a volver do mar hasta o fin de semana que ven, para conmemoralo xa de anteman , rescato do fondo da miña bitácora esta "Tonteria Nº 1" .
........
Como non podia ser de outra maneira, xuntamos verbas con sabor salgado e que reflicten un solpor calqueira do que podemos disfrutar os que temos o enorme privlexio de ollalos todos os dias dende o mar,
Sae noite do teu escuro agocho
quero regalarche unha posta de Sol
é a luz que regresa a ti axeonllada
xeonllos que tan só o teu silencio coñece
Aqueles montes asemellan ardentes volcáns
Onde a luz é lava ardente
as nubes roxas , enormes volutas de xofre
e o mar...
ai! Quen puidera posuír as túas douradas ondas.
Déixate ver noite
e apaga o mundo tan so unha vez mais.
Duetto de flores
O título Tontería nº 1 non che me parece apropiado para isto, home de pedra. Eu non vexo que sexa ningunha tontería. Ao contrario. En serio, gústme. Xa teño gañas de ler a número 2.
Un saúdo.
Púxenme a escribir sen pensar en nada concreto e simplemente escribín unha palabra tras outra sen moito senso .
É un pouco surrealista como a ilustración e por iso a titulei Tonteria
Alédome de que che guste.
Apertas
Si, si...tonterías.
Así empezaron moitos e logo van e gañan premios literarios...
Unha aperta
Pois e certo Marta , algúns gañan premios literarios escribindo verdadeiras tonterias .
Non queiras que eu cas miñas tonterias cometa o mesmo erro.
Apertas