Muros e mailo Mar ///
Fomos ficando sós o Mar o barco e mais nós
Xorden as verbas . A bortotóns. Distintas.
A súa maneira de escribir non admite encaixonadas, tampouco as precisa.
Palabras claras sen menestreis sen moitos artificios, para que?
É a rebelión das palabras , conxugacións de imaxinarios verbos que nembargantes de ser novos soan rotundos plasmados no papel.
Esa e a maneira , o modo de exercer , de xogar coas verbas de unha costureira sublime.
Exercitando a agulla e a pluma a tempo compartido, no pazo de Goiáns en Escarabote puido acceder a lecturas que enriqueceron a súa formación e a súa sensibilidade.
Filla senlleira da vila de Noia e da ría de Muros , pasa parte da guerra civil na poboación de Algorta en Biscaia , anos tristes que plasmara en algúns dos seus mellores libros de poemas.
O versilibrismo e a linguaxe rupturista foi unha constante nos seus últimos anos da vida de esta gran muller a que neste ano esta dedicado o vindeiro día das letras galegas .
Sirva esta pequena escolma pola miña parte como homenaxe a ela.
4 comentarios
torredebabel
15 may 2007 | 01:57 AM
fermosa homenaxe!!! e dende logo merecida.
Marta
18 may 2007 | 08:40 PM
Si, Maria Mariño merecía ser máis coñecida.
Eu vivín nove meses diante do cemiterio onde está soterrada, e amais da herdanza poética que todos empezamos a coñecer, no Courel esta filla de Noia deixou unha lembranza moi boa, coma unha muller moi agradable, axudadora e que se integrou inmedatamente sen problemas nun entorno tan diferente e duro coma era o Courel dos anos da posguerra.
Gustoume especialmente que a reunión do 17 de Maio deste ano se fixrea na antiga escola de Seoane, que na guerra e na posguerra funcionou coma cárcere e alí foron presos moitos coureláns.
Unha aperta Manolo, a ver cando volves, que te botamos en falta
homesdepedraenbarcosdepau
19 may 2007 | 03:07 AM
Teño que dicir para escarnio meu e para o coñecemento público da miña pouca sensibilidade, que souben da obra de María Mariño cando foi nomeada a súa figura para dedicarlle o día dar letras galegas de este ano.
Pero dende que lin os seus primeiros versos fun consciente da grande valía de María e a súa importante aportación a difusión e engrandecemento da nosa lingua.
Unha aperta , Torredebabel
homesdepedraenbarcosdepau
19 may 2007 | 03:17 AM
Eu non fai moito que descubrín a obra de María Mariño , Marta; e dáme un pouco de vergoña recoñecelo, pois é unha figura a salientar como muller e como escritora . Pero estou a emendar o meu erro a marchas forzadas.
Todos os fins de semana estarei na casa e tratarei de poñer algo por aquí e ler o que vos poñades nos vosos bloges.
O meu mar e un mar de “andar por casa” pretiño e a poder ser calmo.
Unha aperta, Marta
Escribe un comentario