Un paseo por Muros é unha constante invitación ao estudo, ao comentario ou, simplemente, á admiración dos seus monumentos, das perspectivas de súas rúas ou á evocación dos fastos notables da súa historia.
Pasear por Muros é embarcarse nunha nave do tempo que nos levará directamente o medievo . Arcos góticos que forman soportais a onde chegaban as areas das praias e onde gorecían as lanchas os mariñeiros do barrio extramuros da Axesta cando o nordés baixaba a rolos polo monte de Cruz de Pelos ovellando o mar en toda a fachada da vila.
.
Camiñando por entre as estreitas calexas do noso pobo, as pedras das fachadas das casas cóntannos “historias” da súa historia , dos seus antigos moradores e algunhas tamén dos seus avoengos.
Fachadas brasonadas cos escudos das armas, falan dos apelidos dos seus antigos donos. Caamaño , Romay, Vecerra , Sotomaior son varios que se repiten nos escudos de armas das casas muradáns . Tampouco faltan as referencias a coroa de Castela e a mitra compostelán , entidades ambas que foron outrora señores da Vila.
.
Estes son algúns deles.
.
.
Escudo da casa da Rua Gijon contigua a antiga taberna de Domitila.
Este blason foi conservado da antiga fachada de esta casa logo da sua remodelacion nos anos 60.
´
´
Na casa de "Maria de Silda" Na rua Florida
´
´
Brason na casa da viuva de Lino Garcia na Rua Dos Fornos
´
´
Estes dous escudos atopanse na mesma fachada na casa de "Menegildo" na Rua Dos Fornos.
Actualmente estase restaurando a vivenda.
´
´
Escudo que coroa a porta de entrada a capilla do Carme
,
´
´
No Curro da Praza encima do bazar chinés.
Rescatado da antiga fachada e colocado no antepeito do balconciño que coroa a vivenda.
´
´
Na fachada da casa de "Pepitiña das Lanas" no Curro da Praza
Nesta fachada tamen se atopa unha estrela de David , o que nos fai pensar que en tempos foi propiedade de algun xudeo.
´
´
Escudo na fachada restaurada da vivenda de "pepe Beiro"
Polo que vexo Muros é un lugar con moitisima historia, historia que ti nos mostras de unha maneira estupenda. Un dia terei que ir por ahí conocelo todo en persoa!
BICOS E FELIZ DOMINGO!!!!
Oli
Non te perdonarei si algunha vez non ves a Muros e me chamas , sevireite gustoso de cicerone para amosarte o mellor da nosa vila.
Bicos
Non te preocupes, se algunha vez lle fago unha visita á tua fermosa vila non dudes de que te avisarei...quen poderia facer mellor de anfitrion?
E o mesmo digo, se algunha vez te acercas ó interior e ves por Silleda, aqui estarei!
BIQUIÑOS!!!
Amigo,
Cierto amigo, resulta un placer el recorrer cualquiera de las muchas ciuades y pueblos de nuestro país en cuyas fachadas de las casas podemos ver un vestigio de nuestra historia común; yo, como, amante de la Historia disfruto particularmente de esta visión y procuro llevármela a casa en el interior de mi cámara de fotos.
Celebro mucho, y dice gran cosa de la sensibilidad y conciencia de los ciudadanos de Muros que, a pesar de las obligadas remodelaciones que el tiempo exige hacer en sus casa, hayan tenido el detalle de conservar escudos y blasones.
Un abrazo.
Muros sempre é interesante, eu tiven a sorte de ir máis veces por mar, desde O Grove, que por terra. A última foi este verán para pasar unha fin de semana tranquila dando longos paseos polas rúas empedradas, entre os desniveis das fachadas, por debaixo dos numerosos soportais, tomando unhas frescas nas terrazas da beiramar, e un s dixestivos despois da cea.
Xa temos falado algunha vez Manuel, das peculiaridades da túa vila (niso a miña tamén anda sobrada!) e o que tamén chama moito a atención é os nomes das rúas, como xa tes tratado algunha vez nesta bitácora.
Eso sí, para a próxima que naveguemos ata Muros teremos que levarlle unha gorra da Dorna Meca para o taberneiro coleccionista de chapeus.
Ola Manuel:
Décheste un paseo ben interesante pola túa Vila. O tema dos escudos nas casas de Muros é un aspecto cultural interesantísimo. Eu teñoos visto moitas veces mais descoñezo o seu significado, ben, agora algo menos despois desta entrada tan ilustrativa polo texto como ben ilustrada polas fotos.
Unha aperta, veciño.
José
Los "Fidalgos" que como bien sabes no pertenecían a la nobleza trataron de engrandecer sus apellidos con blasones y escudos nobiliarios que hacían tallar en roca para poner en las fachadas de sus casas como señal distintiva de su "linaje".
Hoy en día ya extintos la fidalguia y los fidalgos, perduran tan solo sus blasones.
Es que las piedras son eternas José, pero la vanidad y ostentación efímeras.
Un abrazo, José
Lino
As Vilas eminentemente mariñeiras como Muros , tiveron o seu apoxeo na alta idade media grazas a pesca e o comercio de mercadorías do que posuían exclusividade otorgado por a coroa ou pola mitra segundo sexa o caso.
Froito desta historia e dun pouco de senso común perdura parte daquel tempo nas pedras das rúas da miña vila.
Cando pases por Muros outra vez non te esquezas de avisar e tomaremos uns viños na “Pescaderia Vella”
Apertas
O_Fartura
A fidalguia , medrada a costa de ignominiosas rendas impostas a mariñeiros e labregos, quixo ennobrecer os seus apelidos e para iso que mellor que brasóns e escudos de tipo nobiliario.
Hoxe daquela clase dominante tan so quedan as pedras nas fachadas das súas casas, eles xa fai tempo que se esvaeceron.
Apertas
El poder siempre trata de perpetuarse pero hoy en día no lo tienen tan fácil.
La sociedad esta mucho mas "instruida" que hace tan solo unas pocas décadas y ya nunca se aliara con el inmovilismo de políticos o ideas.
Cada día mas, se valora el potencial intelectual de las personas y se valora menos el apellido, pero algunos rescoldos de vetustas hogueras aun perduran. ¡AGUA! tendremos que reducirá a cenizas esos rescoldos , a poco que llueva.
Espero haber retratado una realidad y no una utopia, no se...
Apertas, Anna y bienvenida entre mis amigos.