A pedra do Carrumeiro
...
As costas e os fondos mariños de Galicia son un enorme cemiterio de buques de todo porte clase e nacionalidade. Pero aínda o longo de toda a costa hai puntos especialmente fatídicos que se cobraron innumerables presas en forma de navios.
Un destes puntos é O Carrumeiro, unha rocha illada na entrada da ría de Corcubión , a que hoxe en día ten unha pequena luz sobre unha torreta de pedra.
Pero esta funesta rocha ten unha peculiaridade que a fai única, entre todos os naufraxios acontecidos nela tan so na primeira metade do século XX, 15 buques mercantes de nacionalidade Grega acabaron os seus días de navegación no Carromeiro e nos seus arredores!.
Non quero crer que armadores Gregos tan afamados por aqueles anos como Aristoteles Onassis ou Stavros Niarchos, fixeron parte das súas enormes fortunas a costa e grazas a pedra do Carrumeiro.
...........
Estes son algúns dos nomes mas coñecidos dos buques gregos que remataron as súas singraduras na entrada da ría de Corcubión
....
LANGFORD perdido no Carrumeiro no ano 1907
...
POLYMNIA afundido logo de embicar no Carrumeiro no ano 1904
...
MANOUSSIS afundido nos arredores do Carrumeiro en 1920
...
CONSTANTINO PATERAS perdido no mesmo lugar no ano 1922
...
MARIAS KASTANOU asolagado nos arredores do Carrumeiro no ano 1930
...
MOUNT PARNAS asolagado no ano 1935 logo de bater na nefasta pedra do Carrumeiro
...
...
Así continua o listado de buques gregos hasta facer un total de 15 . Da que pensar o feito de tantos naufraxios da mesma nacionalidade e no mesmo lugar.
..
En case ningún deles houbo que lamentar perdas humanas pois case todos ocorrían en días de mar chan...
Pois si que é curioso o que dis de que a maioria dos naufraxios acontecidos nese lugar sexan de buques da mesma nacionalidade...
A foto é moi fermosa, fixechela ti?
BICOS E BOA NOITE!
Manuel, amigo,
Cierto, como dice Oli, la "foto" muy bella.
Bien sabes, amigo, que la picaresca no está exenta en el ambiente marino así que.... todo es posible. También yo participé del salvamento de un naufrágio que, más tarde, se comprobó que fue provocado para cobrar los seguros correspondientes, y no sería el único ejemplo. Un amigo que trabajaba en la Estación de Tráfico Marítimo de Tarifa me comentó que, una noche, observaron en las pantallas de sus monitores cómo un eco partía del puerto de Ceuta y se dirigía en línea recta hacia la costa de la península; todas las llamadas e intentos que realizaron para advertirles del peligro que corrían fue inútil y el eco, el barco, en suma, acabó naufragando en la costa.
En cualquier caso, una costa tan peligrosa para la navegación cómo es la costa de Galicia adolece de una falta de señales y ayudas a la navegación escandalosa, de donde se deduce que nuestro país siempre ha vivido de espaldas a la mar y un total olvido de los hombres que viven a sus expensas o trabajan sobre ella.
Un abrazo.
Oli
A fotografía é sacada de internet . O Carrumeiro é a pedra que se ve en primeiro termo na que se pode adiviñar a torreta d pedra que sirve de soporte a un pequeno faro e fai de sinalización para os navegantes.
As pedras que se ollan mais afora son as la Illa Lobeira.
Nos arredores de estas pedras ocorreron numerosísimos naufraxios , algún dos buques aínda dorme a súa desgraza debaixo desas augas que se ven tan plácidas na foto.
Un bico Oli