.
Xa dende o día anterior atopábame eu un pouco perturbado , pois sabia que ía de novo volver a vela, a estar xunto a ELA logo de todo un longo ano de separación forzora. Requiriume que me volvera a vestir pois xa terminara o seu traballo. Non sei se poderei soportar sen volver estar xunto a ELA todo un ano.
Espero agora nervioso na súa antesala a que me chame.
Ábrese a porta e aparece ELA, tan segura de si mesma como sempre e mirándome cos seus grandes ollos negros, invítame a pasar.
Conversamos tan so un intre sentados o un fronte ao outro, a ELA sempre pareceu gustarlle pescudar moitas cousas sobre a miña intimidade e sobre min. Logo de haberme interrogado brevemente sobre do como me foi durante todo ese ano ,pregoume coa súa doce voz que me espise. Xa non era a primeira vez que facíamos isto, pero eu aínda sentín un lixeiro rubor ao quedarme espido diante dela.
Quedei tan solo cuberto pola miña roupa interior e enton pediume que me deitase. Sometinme como sempre ás súas peticións mansamente , sen obxetar nada, case come se fose un automata, e ELA, entón comezou a palpar coas súas calidas mans todo o meu corpo, mentres me facía mais e mais preguntas ás que eu respondía sen ningún reparo.
Logo ( e ao recordar isto, son incapaz de conter o rubor que asomanas miñas fazulas) , introduciu a súa man dentro da meu calzón, solicitoume que tusise !!! E... finalizou.
Mais tarde , sentados outra vez un enfronte do outro, ELA , a doutora do recoñecemento medico , declárome apto por un ano mais para volver navegar.
Mi amigo, jejeje, me he reído leyéndote,
¿El motivo...? Supongo que lo sabes. ¡Cierto!... Me he reído porque yotambién tuve que pasar por el mismo trance más de una vez y nunca fuí capaz de acostumbrarme a él.
En la policlínica en donde pasaba el reconocimiento médico cambiaron al doctor de siempre por una doctora jovencita, y los nervios y la vergüeza ya nunca más me abandonaron cuando tenía que presentarme ante ella. Menos mal que ya hace 9 años que no paso por allí.
Un abrazo, amigo.
jajajjajjaja...quando comecei a ler pensava que estaria a ler uma história de amor e paixão de depois.......saiu um final INESPERADO..jajajjajajaj..lembrou-me um texto que me enviaram há tempos e que tive a mesma reacção...lê.......e ri.
NOITE DE PAIXÃO
Satânico é meu pensamento a teu respeito e ardente é meu desejo
de te apertar em minhas mãos.
E numa sede de vingança incontestável pelo que me fizeste ontem.
A noite era quente e calma, e eu estava em minha cama quando,
sorrateiramente, te aproximaste.
Encostaste o teu corpo sem roupa.
No meu corpo nu, sem o mínimo pudor.
Percebendo minha aparente indiferença,
Aconchegaste-te a mim e mordeste-me sem escrúpulos até nos
mais íntimos lugares.
Eu adormeci.
Hoje, quando acordei, procurei-te numa ânsia ardente, mas em vão.
Deixaste em meu corpo e no lençol provas irrefutáveis do que entre
nós ocorreu durante a noite.
Esta noite recolho-me mais cedo para, na mesma cama, te esperar.
Quando chegares, quero-te agarrar com avidez e força.
Quero-te apertar com todas as forças de minhas mãos.
Não haverá parte do teu corpo em que meus dedos não passarão.
Só descansarei quando vir sair o sangue quente de teu corpo.
Só assim, livrar-me-ei de ti.
Mosquito filho da puta!!!"
jajaja, me hiciste reir un buen rato. yo hace años pertenecí a un equipo que hace esas "marranadas", y no me imaginé que lo pasarais tan mal,
creo q tu comentario deberia mandarselo al servicio de reconocimientos medicos de la casa del mar, de aqui, pues son todas doctoras.para q lo expongan jajajja
esperate a q te miren la prostata!!
jajajajaajjj,,,, que morbo...ti si que sabes sacarlle partido a unha situación incómoda. Cando teña qe ir á próxima vez o xinecólogo lembrarei este post e se me fará máis levadeiro.
Unha aperta, Manolo e feliz 2008
bueno, bueno, non vaia ser que collas algo para vela máis veces ao ano. Mellor os romances platónicos e afastados, cando de saude vai o conto!!
Jose:
Es un requisito indispensable para poder seguir navegando, el pasar anualmente por las manos de "Ella".
La doctora que suele hacerme el reconocimiento en la Casa Del Mar de Muros , es toda una profesional , pero no por eso dejo de sentinme algo desvalido en su presencia.
Lo cierto es que almirantes y generales sin uniforme y sin galones , somos todos iguales, seres humanos.
Apertas amigo Jose
Marieke
Jogo um pouco com o equivoco, para tratar de aliviar o rubor que costumo padecer ao encontrar-me desnudo e desvalido ante meu doutora.
Um rude homem de mar, desnudo ante uma mulher, é uma imagem que se me apetece muito pouco reconfortante.
Abraços marinheiros.
Raga!!!!
No conforme con tenernos a vuestra merced, como niños desvalidos y desnudos, que aun pretendes ponernos en una postura muy poco ortodoxa para realizar un infame tacto rectal.
Creo que eso ya raya, si no con la sodomía, si con punto de encubierto sadismo. Jajajaja
Marta
Creo que o voso caso ante o xinecólogo e un pouco mais incomodo que o noso.
Sei que son profesionais , e que están acostumados a todo iso e amais, pero… eu non me afago.
E para tratar de sobrelevalo , pois que mellor que o humor.
Apertas
Torredebabel:
Se por casualidade a miña doutora lese este escrito, a pensar que son un pervertido e en vinganza hame de realizar na miña próxima visita a técnica que tan “sabiamente” recomenda Raga. Esperemos que a doutora non sexa unha cibernavegate.
Apertas