É tristeiro o fado?... Dise que os portugueses se consideran a si mesmos un pobo tristeiro e que o fado é o canto que mellor os define… é a expresión musical portuguesa máis coñecida fóra das súas fronteiras. Eu estou de acordo con que o fado é tristeiro… Pero de que magnífica maneira!... Que forza é que poderío na súa melancolía!... Con que serenidade e temperanza!!... é isto o que caracteriza ao fado e o diferenza doutras tristezas, aquí non se berra nin se zapatea, interpretase con profunda calma.
Penso que se hai algunha forma de converter a tristura ou o sufrimento nunha fonte de crecemento, en algo construtivo, ese segredo gárdase no Fado…
Meu amor é marinheiro
E mora no alto mar
Seus braços são como o vento
Ninguém os pode amarrar
Quando chega à minha beira
Todo o meu sangue é um rio
Onde o meu amor aborda
Seu coração, um navio
Meu amor
Disse que eu tinha
Na boca um gôsto, a saudade
E os cabelos onde nascem
Os ventos, e a liberdade
Meu amor é marinheiro
Quando chega à minha beira
Acende um cravo na boca
E canta dessa maneira
Eu vivo lá longe, longe...
Onde dormem os navios
Mas um dia ei de voltar
Nas águas de nossos rios
Ei de passar nas cidades
Como o vento nas areias
E abrir todas as janelas
E abrir todas as cadeias
Meu amor é marinheiro
E mora no alto mar
Coração que nasceu livre
Não se pode acorrentar

12 comentarios
Jose Dominguez Dominguez
17 feb 2008 | 01:46 AM
Amigo Manuel,
Me encanta el fado y su melancolía. Allá en Mozambique, en Beira y frente al puerto, existió (tan vez, aún esté en pie) un restaurante llamado "La Ronda do Fado". Escuchar un fado allí era sublime y nos envolvía a todos en puro sentimiento.
Un fuerte abrazo.
torredebabel
18 feb 2008 | 10:29 PM
eu non diría que o fado é triste porque penso que tristes son outras cousas. A min sedúceme esa melancolía, esa sempre presente ollada lánguida e suave. Apertas!
vicente sanahuja
20 feb 2008 | 04:07 PM
Son tristes pero muy bonitos.
Carlos Cano tambien canto alguna version muy bonita.
Cláudia
20 feb 2008 | 05:28 PM
O Fado é a melodia da alma, do coração. Adélia Pedrosa também tem suas origens no mar, pois é filha de pescadores. Permita-me sugerir que visite o blog da fadista e conheça o link Maria do Mar. Lá terá mais fados, os barcos em sua vida, e tudo que relaciona sua vida ao mar.
http://adeliapedrosa.blogspot.com
http://adeliapedrosamariadomar.blogspot.com
Marieke
20 feb 2008 | 10:04 PM
Para ti amigo galego dois dos mais lindos Fados(na minha opinião)
Ó Gente da Minha Terra
Letra: Amália Rodrigues
Música: Tiago Machado
É meu e vosso este fado
Destino que nos amarra
Por mais que seja negado
Às cordas de uma guitarra
Sempre que se ouve o gemido
De uma guitarra a cantar
Fica-se logo perdido
Com vontade de chorar
Ó gente da minha terra
Agora é que eu percebi
Esta tristeza que trago
Foi de vós que a recebi
E pareceria ternura
Se eu me deixasse embalar
Era maior a amargura
Menos triste o meu cantar
Ó gente da minha terra
Agora é que eu percebi
Esta tristeza que trago
Foi de vós que a recebi
Povo que lavas no rio.
Música: Fado Victoria
Letra: Pedro Homem de Melo
Povo que lavas no rio
E talhas com o teu machado
As tábuas do meu caixão.
Pode haver quem te defenda
Quem compre o teu chão sagrado
Mas a tua vida não.
Fui ter à mesa redonda
Bebi em malga que me esconde
O beijo de mão em mão.
Era o vinho que me deste
A água pura, puro agreste
Mas a tua vida não.
Aromas de luz e de lama
Dormi com eles na cama
Tive a mesma condição.
Povo, povo, eu te pertenço
Deste-me alturas de incenso,
Mas a tua vida não.
Povo que lavas no rio
E talhas com o teu machado
As tábuas do meu caixão.
Pode haver quem te defenda
Quem compre o teu chão sagrado
Mas a tua vida não.
Amiga Atlántica
20 feb 2008 | 10:28 PM
Hola Mariñeiro,
Enhorabuena, tu blog se merece un premio, ahí tienes mi granito de arena.
http://unamiradaalariadevigo.blogspot.com/2008/02/premio-al-blog....
Apertas,
Mar
homesdepedraenbarcosdepau
24 feb 2008 | 10:43 AM
José
Los estereotipos vigentes suelen mostrar a los españoles como unos quijotes toreros, amantes del flamenco y del cante hondo.
Personalmente te diré que a mi , a pesar de sentirme español hasta la ultima raíz de mi cabello, no me emociona ni mucho menos conmueve ese tipo de representación artística , no así el Fado, que con su agradable cadencia cuentas historias cotidianas , con calma , sin alharacas artificiales pero no por ello menos sentidas , llegado a emocionarme .
Puedo identificarme perfectamente con el.
Por eso los estereotipos son solo eso "estereotipos"
Apertas José
homesdepedraenbarcosdepau
24 feb 2008 | 10:48 AM
Torredebabel
quizais os mariñeiros , que somos melancólicos por natureza, ( as ausencias da casa e dos nosos fannos adictos a melancolía) amemos a cadencia triste do fado.
Hasta para demostrar os sentimentos hai que ter arte!!!!
Apertas
homesdepedraenbarcosdepau
24 feb 2008 | 10:57 AM
Claudia
Pretendia encontrar para esta entrada, um fado que tivesse uma relação óbvia com o mar e sua gente. E descobri a Adelia Pedrosa com a sua doce e ao mesmo tempo poderosa voz , interpretando um fado que fala de mar , de ondas, de ventos, de proas , no meio de uma fermosa história de amor, e que expressa perfeitamente o que eu queria transmitir.
Saudações cordiales
homesdepedraenbarcosdepau
24 feb 2008 | 11:00 AM
Marieke
Termino agora de escutar os dois fados que você recomenda e coincido perfeitamente contigo. São ambos muito formosos
Abraços
homesdepedraenbarcosdepau
24 feb 2008 | 11:10 AM
Aprecio enormemente tu gesto de incluirme entre tus cinco elegidos, pero yo no continuaré con la cadena.
Porque eso es lo que creo que es, una cadena que pergeñada con habilidad obliga a quien la recibe a continuarla so pena de parecer descortés o desconsiderado.
No obstante me congratula el saber que encuentras mi bitácora digna de ser mencionada entre tus preferidas. La admiración es reciproca , pues si yo tuviese que elegir, ten por segura que UNA MIRADA A LA RÍA DE VIGO seria una de mis preferidas.
Apertas
homesdepedraenbarcosdepau
24 feb 2008 | 11:17 AM
Vicente Sanahuja
El malogrado Carlos Cano logró un gran éxito con su canción "María La Portuguesa". pero no se yo si se puede calificar como un fado.
Por otra parte decirte que tu post sobre el ferrolano dique de Campana, me ha gustado mucho. No es fácil encontrar publicaciones y menos imágenes que muestren o informen sobre estos temas tan específicos.
Apertas
Escribe un comentario