Hoxe tocoulle a Coruña . Os mariñeiros e mailos armadores de Muros estivemos na Coruña facendo ruído para tratar de que escoiten as nosas reivindicacións.
É escandaloso que os pescadores teñamos que vender o noso produto nunha “arcaica poxa a baixa” . Cando os costos de produción se encarecen , a reacción lóxica dunha empresa e a de encarecer o produto final . A xente do mar non podemos facer iso pois nós non somos quen fixa o prezo do peixe , se non os compradores que non expoñendo gran capital ni pasando o risco de andar no mar , son os que maior beneficio levan encarecendo para o consumidor final o peixe de unha maneira abusiva.
Non se pode permitir que o quilo de pescada que nos vendemos en primeira venta a 1 euro . valga poucos minutos despois seis veces mais. E un día despois , en calquera capital de provincia de España , hasta 12 veces mais!!
Loitamos e loitaremos hasta que se pague un xustiprezo o produto do mar , e que o consumidor final non sexa espoliado por mediadores desaprensivos.
A xente do mar estamos en loita!!!
Ramón o fogueteiro
.................
As galerias da Avenida da Marina , vironnos pasar
...............
O edificio do Concello da Coruña
................
Mellor regalado que mal vendido
....................
Maria Pita tamen estaba con nós
Moi boas!. Só quería expoñer unha soluçión para evitalos altos preçios finais, que inda que é bastante obvia, é unha rareza.
Simplemente o que hai que façer é eliminar ós intermediarios, que como ben dis, non fan nada, non aportan nada, non se "mollan"(nunca mellor dito), e son os que se levan os meirandes benefiçios, lembrémolo ben, non aportan nada ó sistema!
En definitiva, hai que collelo producto é venderllo directamente ó consumidor final.
Sei que isto non é tan fáçil façelo como diçilo, pero xa hai xente que o fai, con productos da terra e outras cousas. Así que non é unha utopía. Só fai falla orghanizaçión e unión, das que careçemos na nosa terra históricamente.
Isto vale pra todo tipo de productos, peixe e como non tamén pra vivenda, pero aghora non ven ó caso.
Un saúdo moi ghrande dende Nafarroa, onde sigho con moito interés e pena as cousas que pasan na nosa terra nai.
Moita sorte e aburiño!
pasaba aeu pola praza de m. pita, cando vos vin, ali reunidos,e tamen me acerquei para demostrar o meu apoio.O q non me gusta, e que a xente acuda como tola a coller peixe que regalades,osexa q da "desgracia", sempre hai que saia beneficiado.
tiñades que tirar todo o peixe diante da conselleria, ou da goberno e deixar q se pudrese, e asi non quitaran o cheiro, e se acordasen de vos.
vos desexo moita sorte, e que se arranxen as cousas. un saudo
Cruxens
Ola Cruxens:
Non vai ser doado acadar unha solución que deixe a todo mundo satisfeito, para este conflito.
Hai moi pouca unidade dentro do sector , ademais cada subsector ten as súas prioridades e mailas súas carencias particulares.
Eu voume centrar no arrastre litoral que é do que algo sei.
1º Constituíse en cooperativa de armadores , e ca súa propia flota de camións , surtir os mercados centrais das grandes cidades do interior, eliminando intermediarios.
2º Un tope de prezos mínimos en primeira venda, e non comercializar ningún peixe por debaixo de eses mínimos.
3º Vender calidade , e non cantidade , para así, desa maneira valorar o produto e respetar ao mesmo tempo os caladoiros.
Con estas tres “sinxelas” medidas , a meirande parte do problema estaría resolto.
Pero hoxe por hoxe , iso é unha utopia.
FrenteoVilan
A min chamoume atención o comprobar como a xente se pelexa por obter unha bolsa de peixe ( se é regalado)
Iso faime ver que o peixe e un artigo de luxo para quen o ten que mercar , é dame carraxe o pensar que nós , que somos os que deberiamos obter beneficios pola captura de ese peixe , levamos tan so unha esmola , e a meirande parte dos beneficios queda no medio do camiño entre os mariñeiros e as amas de casa.
Alí na praza estaba eu facendo o meu particular reportaxe gráfico , quizais esteas ti en algunha das ducias de fotos que saquei.
Apertas