Hoxe tocoulle a Coruña . Os mariñeiros e mailos armadores de Muros estivemos na Coruña facendo ruído para tratar de que escoiten as nosas reivindicacións.
É escandaloso que os pescadores teñamos que vender o noso produto nunha “arcaica poxa a baixa” . Cando os costos de produción se encarecen , a reacción lóxica dunha empresa e a de encarecer o produto final . A xente do mar non podemos facer iso pois nós non somos quen fixa o prezo do peixe , se non os compradores que non expoñendo gran capital ni pasando o risco de andar no mar , son os que maior beneficio levan encarecendo para o consumidor final o peixe de unha maneira abusiva.
Non se pode permitir que o quilo de pescada que nos vendemos en primeira venta a 1 euro . valga poucos minutos despois seis veces mais. E un día despois , en calquera capital de provincia de España , hasta 12 veces mais!!
Loitamos e loitaremos hasta que se pague un xustiprezo o produto do mar , e que o consumidor final non sexa espoliado por mediadores desaprensivos.
A xente do mar estamos en loita!!!
Ramón o fogueteiro
.................
As galerias da Avenida da Marina , vironnos pasar
...............
O edificio do Concello da Coruña
................
Mellor regalado que mal vendido
....................
Maria Pita tamen estaba con nós
Como nos quedaba de camiño de volta para Muros , fomos saudar agarimosamente os nosos amigos da refineria.
4 comentarios
Cruxens
7 jun 2008 | 09:37 PM
Moi boas!. Só quería expoñer unha soluçión para evitalos altos preçios finais, que inda que é bastante obvia, é unha rareza.
Simplemente o que hai que façer é eliminar ós intermediarios, que como ben dis, non fan nada, non aportan nada, non se "mollan"(nunca mellor dito), e son os que se levan os meirandes benefiçios, lembrémolo ben, non aportan nada ó sistema!
En definitiva, hai que collelo producto é venderllo directamente ó consumidor final.
Sei que isto non é tan fáçil façelo como diçilo, pero xa hai xente que o fai, con productos da terra e outras cousas. Así que non é unha utopía. Só fai falla orghanizaçión e unión, das que careçemos na nosa terra históricamente.
Isto vale pra todo tipo de productos, peixe e como non tamén pra vivenda, pero aghora non ven ó caso.
Un saúdo moi ghrande dende Nafarroa, onde sigho con moito interés e pena as cousas que pasan na nosa terra nai.
Moita sorte e aburiño!
frenteaovilan
8 jun 2008 | 10:22 PM
pasaba aeu pola praza de m. pita, cando vos vin, ali reunidos,e tamen me acerquei para demostrar o meu apoio.O q non me gusta, e que a xente acuda como tola a coller peixe que regalades,osexa q da "desgracia", sempre hai que saia beneficiado.
tiñades que tirar todo o peixe diante da conselleria, ou da goberno e deixar q se pudrese, e asi non quitaran o cheiro, e se acordasen de vos.
vos desexo moita sorte, e que se arranxen as cousas. un saudo
homesdepedraenbarcosdepau
12 jun 2008 | 08:13 PM
Cruxens
Ola Cruxens:
Non vai ser doado acadar unha solución que deixe a todo mundo satisfeito, para este conflito.
Hai moi pouca unidade dentro do sector , ademais cada subsector ten as súas prioridades e mailas súas carencias particulares.
Eu voume centrar no arrastre litoral que é do que algo sei.
1º Constituíse en cooperativa de armadores , e ca súa propia flota de camións , surtir os mercados centrais das grandes cidades do interior, eliminando intermediarios.
2º Un tope de prezos mínimos en primeira venda, e non comercializar ningún peixe por debaixo de eses mínimos.
3º Vender calidade , e non cantidade , para así, desa maneira valorar o produto e respetar ao mesmo tempo os caladoiros.
Con estas tres “sinxelas” medidas , a meirande parte do problema estaría resolto.
Pero hoxe por hoxe , iso é unha utopia.
homesdepedraenbarcosdepau
12 jun 2008 | 08:19 PM
FrenteoVilan
A min chamoume atención o comprobar como a xente se pelexa por obter unha bolsa de peixe ( se é regalado)
Iso faime ver que o peixe e un artigo de luxo para quen o ten que mercar , é dame carraxe o pensar que nós , que somos os que deberiamos obter beneficios pola captura de ese peixe , levamos tan so unha esmola , e a meirande parte dos beneficios queda no medio do camiño entre os mariñeiros e as amas de casa.
Alí na praza estaba eu facendo o meu particular reportaxe gráfico , quizais esteas ti en algunha das ducias de fotos que saquei.
Apertas
Escribe un comentario