Burguesa e cosmopolita, ribeirega e atlántica, traballadora e amable, tradicional e moderna, Oporto converteuse ao longo dos anos nunha referencia da cultura europea. Os viaxeiros que nos achegámos ás súas rúas, pontes e monumentos e nos interesemos pola historia desta vella cidade , unha das máis atractivas cidades de Europa, atopamos nela lugares tan encantadores como A Baixa que é a parte máis antiga da cidade, de trazado medieval conserva todo o seu sabor. Ao longo da señorial e romántica Avenida dos Aliados descubrimos belos recunchos, hostais, e cafeterías de añejas evocacións. Ao subir a empinada rúa Dos Clérigos, topamos coa igrexa barroca construída por Nasoni e cuxa torre foi durante anos verdadeiro símbolo da cidade Nunca cansarei de percorrer as súas rúas I Love Porto !
Outros lugares de singular interese son a praza Almeida-Garret, e a súa igrexa dos Congregados, a Estaçao de Sao Bento, A Sé, do século XII, a rúa Do Loureiro ou a rua Escura, o edificio gótico onde está a Livraria Lello, a máis antigua de Oporto ou os xardíns do Palacio de Cristal. Neste último sitúase o Museo Romántico.
Cruzando o Douro , en Vila Nova de Gaia, ademais de apreciar as mellores vistas da cidade atoparemos a maior parte das Caves, as bodegas de viño de Oporto.
Precioso artículo para una ciudad tan especial como Porto, y bellísimas fotografías que lo acompañan.
Enhorabuena, me ha encantado!!!
Apertas atlánticas
Amiga Amiga Atlántica
Las fotos quedaron un poco deslucidas por a causa de las malas condiciones meteorológicas que padecimos este fin de semana.
Vaya que nos lucimos eligiendo el “finde” para ir a Porto.!!!
Pero Porto sigue siendo a pesar de la lluvia y de las inclemencias, una ciudad que siempre nos sorprende agradablemente cuando volvemos a visitarla.
Fotos espectaculares, las de vuestro crucero por las Berlingas…que envidia da verlas!!!
Apertas
¡Que bueno volver a ver Oporto en tus fotos!
Yo también lo visite con un tiempo muy parecido al que parece que tuviste tu, pero eso no desmerece nada sus paisajes. Los puentes son impresionantes y la riqueza cultural e historica de la ciudad esta por todas partes.
¿Visitaste la librería? ¡Que maravilla eh! Aquello fue lo que más me gusto de todo, ja,ja!
Como lo tienes cerquita, espero que lo puedas volver a visitar pronto con mejor tiempo.
Unha aperta!
Noemí
El domingo nos dedicamos a catar el "viño de Porto" en las caves y visitar ambas margenes del Douro.
Lunes visitamos Lello (gracias a ti tuvimos noticia de su existencia) , en dos palabras Im-presionante jeje. Es el palacio del libro , la cultura y la ostentacion. ¡Tremendo!
Un par de horas en Lello, removiendo entre los títulos de Pessoa, de Torga, de Rubem Fonseca, los libros de cocina, los cómics ( Asterix en mirandés!) es uno de esos placeres pequeños que empujan a amar el mundo. No sé si es a tercera librería más bonita del mundo, como dice The Guardian, pero sí es una de las primeras en el listado de las cosas que yo le agradezco a la vida.
POS EU DE PORTO NON TEÑO TAN BOA IMAXE COMA TI. NON E DAS CIDADES, QUE ME GUSTEN,,TEN A SUA IMPORTANCIA HISTORICA, E MOI TIPICA, PERO CONSIDEROA MOI SUCIA,E POUCO COIDADA.
XA VES, OS GUSTOS SONCHE DIFERENTES. PODIA ESTAR MELLOR!!
SAUDOS
¡Cómo me alegro de haber sido la artífice de que visitaras la Librería Lello! La verdad que es un tipo de visita, que no es muy famosa, ya que yo me entere de su existencia porque una de las chicas con las que viaje a Porto, lo vio un foro un poco selecto, no en el típico portal de Internet de viajes. El caso es que después me sorprendí, viendo como en la visita guiada que nos hicieron, paramos allí como uno de los atractivos más importantes de Oporto.
Por cierto, veo (mejor dicho, escucho) que has vuelto muy portugués de tu viaje. ¡Ole por ti Manuel!Poniendo a Amalia Rodriguez de banda sonora a tu bitácora, te has superado una vez más.
Apertas!
Lindoooooooooooo..o fado....as fotos....as palavras..é por estas coisas que sinto que Portugal não é só o meu País de acolhimento..tenho-o no CORAÇÂO...
Falar do Porto é falar do poeta Eugénio da Andrade..aqui te deixo um pequeno poema dele para que o dediques à "Rainha do Porto"
Os navios existem, e existe o teu rosto
encostado ao rosto dos navios.
Sem nenhum destino flutuam nas cidades,
partem no vento, regressam nos rios.
As palavras que te envio são interditas
até, meu amor, pelo halo das searas
se alguma regressasse, nem já reconhecia
o teu nome nas suas curvas claras.
Hola!!
Somos Ana e Inés, as netas de Antonio Tajes, un dos tripulantes desaparecidos na catástrofe do Bonifaz. Tivemos a mala sorte de non coñecer ao noso avó polo que nos satisface moito que despois de 44 anos se recorde na homenaxe que se vai a celebrar.
Esperamos asistir ao acto que se vai a celebrar o 12 de Xullo acompañadas da nosa familia, especialmente da nosa avoa.
E por último dar gracias e a enhoraboa a quen fixo posible este acontecemento.
Saúdos dende Baño.
Frenteovilan
Cousas que criticar e que mellorar hai en todos os lugares . Eu prefiro resaltar as cousas boas , e deixar que as malas as gobernen os seus propios donos.
Apertas
Marieke.
Marieke
Todas as veces que cruzamos o Miño cara o sur , sempre me chamou a atención que a única diferenza entre ambas marxes do río sexan algunhas sinais de trafico e o idioma dos rótulos da autoestrada. . O resto e todo igual , o paisaxe, as edificacións a xente e moitas das costumes.
Non da a impresión de estar noutro pais e por iso mesmo nos gusta. Porque estamos tamén na nosa casa
A raíña de Porto agradece o fermoso poema .
Apertiñas
Ana e Ines
Ese dia coñecerémonos todos , e tamén coñeceredes vos a outras netas e netos dos náufragos do Bonifaz que viran tamén os actos de ese dia.
Para todos vai ser un dia moi emotivo , por iso facedes ben en acompañar especialmente a vosa avoa , que se sinta arroupada polos seus será para ela moi importante ese dia.
apertiñas