Muros e mailo Mar ///
Fomos ficando sós o Mar o barco e mais nós
Fai uns días , os homes de XUBIMAR , invitáronme a ser testemuña da primeira singradura da CANOA MURADANA.
Eu son mariñeiro , seino; pero o navegar a vela é andar noutro mar, é sentir a brisa e os rocions de escuma , é estar en contacto co mar todos e cada un dos momentos que se pasan nel, é en definitiva a mellor maneira , sen artificios mecánicos nin electrónicos de enfrontarse as ondas e decidir por un mesmo que rumbo e que derrota se ha de tomar.
.............
Grazas os homes de XUBIMAR por que achegan a nos , a todo-los que nunca vimos navegar unha canoa ca súa vela de relinga, a súa experiencia e sabedoría adquirida en moitos anos de mar .
Grazas por facer que non se extinga a memoria e que as novas xeracións poidamos aprender, así poderemos facer de ponte e algún día contar os nosos fillos o que os nosos devanceiros nos ensinaron.
3 comentarios
1971
25 jul 2008 | 08:25 PM
unhas magnificas tomas, saudos.
Jesus
26 jul 2008 | 09:37 PM
Pedro,Diego que satisfaccion y que envidia me da veros.¡Arriba ese animo chavales!.
Manuel no los enroles en tu barco que nos dejan la mar sin peces.
Un abrazo desde Cantabria para todos.
Jesus
paso de bola
27 jul 2008 | 11:22 AM
Saudos, compañeiro.
Levaba bastante tempo sin vir por aquí, e ahora dóume conta de que non teño perdón, porque si entrara máis a miudo sejuramente me tería asercado o homenaxe ós finados do Bonifaz, coma homenaxe a tódo-los nósos finados no mar, e pra darche un saudo "pola vertical".
Tamén tardéi bastante en abrir o correo e ver a foto do "Conexo"; máis ou menos, e así como eu o recordo daquelas miñas primeiras sinjladuras; estouche moi ajradesido.
E nada máis por ahora, teño o barco no carro, en Rianxo, e estóu pensando en chamar a Pedro e a Diego pra que me axuden a estopear e calafatear.
Saudos a todos.
Escribe un comentario