A Marieke puxo na súa bitácora unha canción de Patxi Andion que fala dun vello e incomprendido mestre.
Eu vou poñer outro canción do mesmo interprete que fala dun mariñeiro salvado dun naufraxio que vaga polos peiraos contando como salvou a súa vida e mendigando un vaso de viño.
Xa non teremos moito mais , pero mestres e mariñeiros , temos, tan sequera, un trovador quen nos cante.
Que bonita cancion Manuel,creia tenerla olvidada y cuando comencé a escucharla recordaba estrofas enteras.
Un abrazo y salud.
Amigo Jesús:
En los guateques de quinceañeros que celebrábamos en casa de algún amiguete, siempre aprovechábamos las canciones lentas de Simon and Garfunkel para tratar de “arrimarnos” lo malo es que la mayoría de las chicas te ponían los codos en el pecho y por más que tratases de apretar, lo más que podías sacar era que se te clavasen los codos.
Eran tiempos de Beatles, Pink Floyd y Cat stevens , al que después de reconvertirse al Islam se hizo llamar Yussuf Islam.
Algunos que estábamos algo “comprometidos” también escuchábamos a Paco Ibáñez o Víctor Jara, pero hoy creo que lo hacíamos por que “molaba” entre las chicas.
El tiempo pasa, las ideas mudan, pero las melodías persisten y regresan a cada poco a nuestros oídos para recordarnos “aquellos maravillosos años”.
Un fuerte abrazo, amigo
Memórias fantásticas que me vieram à mente , trazidas pelas tuas palavras..hoje os tempos podem ser bons mas os anos 60 e 70 foram deliciosos..e ...é verdade na Galiza e em Portugal..as meninas tinham de ter cuidado com os rapazes mais ousados nos bailes das garagens das nossas casas..uma canção em particular...dos Pink Floyd--uma que demorava mais de 10 minutos...porra...aquilo é que era fugir..quando viamos um rapaz de que não gostavamos a vir na nossa direcção para nos convidar a dançar...ahahahahahha as lembranças que isto me traz
Um abraço
Marieke
Cando se empeza a lembrar o pasado con nostalxia , e sintoma de que os anos pasan.
Pero os que temos xa algun ano (moitos para ser novos, e poucos para ser vellos) tamen temos a ventaxa que nos acompàñara sempre. o poder recordar as cousas que marcaron as nosas vidas , vividas nos BOS VELLOS TEMPOS.
Apertas Agarimosas