Muros e mailo Mar ///
Fomos ficando sós o Mar o barco e mais nós
Muros
O mar arrólache
co seu murmurio de ondas
a cambio dos reflexos de sol
que lle envías nos teus regatos.
.........
Hai unha cruz sobre un penedo , que
cos seus brazos estarricados e mortos,
asubía coa maina brisa
para enviar as tuas mensaxes o vento.
......... .......... salitre de mil anos, e paso do tempo.
Un misterio esvara
polas túas rúas
de camiños retortos
e estampas esquecidas.
Acuarela da ria
de nubes prendidas nos teitos,
de árbores durmidos nas leiras
de pedras estragadas
por rodas de carros,
2 comentarios
Marieke
28 oct 2008 | 07:02 PM
Olá amigo
Cresci na beira mar a ouvir canções lindas como o teu poema aqui te deixo uma das mais conhecidas
o mar enrola na areia....
ninguém sabe o que ele diz
bate na areia e desmaia
porque se sente feliz
até o mar é casado!
até o mar tem filhinhos...
é casado com a areia!
e os filhos são os peixinhos
Um abraço
homesdepedraenbarcosdepau
30 oct 2008 | 08:48 PM
Marieke
Creo que no tempo que levo de vida , teño pasado mais tempo sobre as ondas que sobre a terra firme. Logo farán 35 anos que son mariñeiro!
Con apenas 15 ,comecei a navegar nos períodos de vacacións entre curso e curso. E polo tanto o Mar e todo o que esta relacionado de algunha maneiro con el, é para min como cousa propia e polo tanto, moi querida.
Unha desas cousas e a poesía, gústame xuntar palabras , Pero non nos vaiamos a enganar, unha cousa e xuntar palabras e outra cousa e facer poesía, pero así e todo gusto da melodía, da metáfora e da rima, e creo saber poder acadar e apreciar a fermosura e a sensibilidade alí onde se atopen , e en toda poesía dedidaca o mar hai de seu ...fermosura e a sensibilidade cada un ponlle a súa.
Creo que por iso ambos gustamos das nosas bitácoras.
Apertas poetico-mariñeiras
Escribe un comentario