Mariñeiro , mans enxoitas,
curtidas de auga salgada.
De mirada esvaecida
que olla xa sen ver nada.


Un dia que fostes mozo,
tiñas ti de ferro a ialma.
Agora tan so che queda,
o fume que o vento espalla.


Espreguiza mariñeiro,
non perdas ti mais batallas.
Esperta xa de ese sono
que engaiola a túa fala.


Érguete riba das ondas.
Sobor do vento cabalga.
Non tremas das ameazas
ti que non temías nada.


Estarrica os brazos , berra,
o teu dereito reclamas.
Porque ti destes a vida,
para que os outros medraran.


Mariñeiro mans enxoitas,
curtidas en mil batallas.
Ergue a cabeza e mira,
non olles mais sen ver nada.